De voorbije week heb ik het ettertje uit ‘Moeilijke dagen …’ terug op bezoek gehad. Het aartslelijke schriele wezentje weet zijn momenten wel goed uit te kiezen. Enigszins verzwakt door de vervelende verkoudheid, was mijn buffertje weer leeg en lap, hij was er weer …
Ik heb er enkele gesprekken proberen mee voeren maar kwam er al snel achter dat hij weinigs constructief van plan was. Er was maar één oplossing, hij moest zo snel mogelijk van mijn schouder worden verwijderd. Wellicht geïnspireerd door de reclame van de nieuwe film van de Muppets die her en der wordt verspreid, ben ik dan maar samen met mijn zoontje Robbe op zoek gegaan naar filmpjes uit de oude doos via youtube. We zijn beland bij het hilarische kortfilmpjes van de Zweedse kok. Vooral het moment bij het begin van het filmpje waarbij hij zingt en steevast op het einde zijn kookgerei tegen de muur keilt, deed menig lachbui ontstaan. Het monstertje op mijn schouder was nog niet helemaal verdwenen, maar ik voelde toch dat hij stilaan terrein moest ruimen…
De genadeslag voor het monstertje kwam er deze morgen. Ik had mijn vrouwtje gisteren ook een filmpje over de Zweedse kok en Miss Piggy laten zien. Het was wellicht ook daardoor dat zij deze morgen met één mokerslag, waarop het varkentje uit de gekende serie een patent heeft, het ventje van mijn schouder heeft verwijderd. Probleem ( alvast tijdelijk ) weer opgelost…
De zon schijnt, het belooft een mooie dag te worden, en ik heb er ondertussen al weer zin in … 
Wat ook heeft geholpen, is het bezoek gisteren van enkele klasgenoten uit de lagere school. Jawel hoor, dankzij een recent initiatief van Tom, zien we mekaar om de paar maanden. Hoewel het daarvoor vele jaren geleden was dat we mekaar hadden gezien, kan je daar helemaal niets van merken. De sfeer zat er in, en enkele flesjes Vicaris, een zalig maar gevaarlijk bruin biertje dat mij tot dan toe nog niet bekend was, hebben daar zeker toe bijgedragen. Tom, Geert, Robby en Alain ( niet ikzelf maar een naamgenoot ), alweer bedankt voor een zalige middag !
Vandaag wou ik het met jullie eens hebben over een krachtzin die de voorbije jaren in menig macho film werd gebruikt: ‘Assumption is the mother of all fuck-ups…’. Vrij vertaald naar het Nederlands betekent de zin het volgende: ‘Verronderstellingen/aannames/… liggen aan de basis van vele mislukkingen/misverstanden/…’.
De zin werd in zijn originele versie voor het eerst gebruikt door een zekere Eugene Lewis Fordsworthe die sprak van ‘screw-ups’ in plaats van ‘f*-ups’, dit even terzijde voor de volledigheid …
Communicatie tussen twee mensen is op zich al niet zo een evident gebeuren. Gebruikte woorden, intonatie, gezichtsuitdrukking, dialect, en zoveel meer maken uit of de ene persoon exact begrijpt wat de andere bedoelt. Na jarenlang actief te zijn geweest in de consultancywereld, kan ik u vertellen dat wat zo evident lijkt, het helemaal niet is …
Voeg daaraan nog het aspect ‘veronderstelling’ aan toe, dan weet je dat de kans op een ‘f*ed-up’ resultaat een stuk reëler wordt …
Je kent ze wel, de zinnen die beginnen met ‘ik dacht dat …’, ‘ik ben ervan uitgegaan dat …’, ‘verondersteld dat …’, ‘we vertrekken van de aanname …’, …
Ten eerste brengt zo een begin de toehoorder al meteen in een oncomfortabele situatie. De kans dat de veronderstelling klopt met de realiteit, is relatief, wat betekent dat je van bij het begin van het gesprek al met een kleine wrevel wordt opgescheept.
Ten tweede, en dat heb ik dan als toehoorder altijd zo aangevoeld, permitteert de andere zich uit te gaan van een veronderstelling, iets wat in de meerderheid van de gevallen mits een extra vraag of inspanning, tot een ‘weten’ in plaats van ‘veronderstellen’ zou kunnen worden geconverteerd …
Uiteindelijk is, naast het resultaat van een gesprek en/of discussie, het gevoel van beide (!) partijen op het einde van het gesprek minstens even belangrijk…
Ik heb tijdens mijn loopbaan vele malen moeten constateren dat bepaalde ( delen van ) implementaties gewoon de mist ingingen omdat men was vertrokken van een veronderstelling. Dit trouwens ( voor de duidelijkheid ) zowel langs de kant van de klant als langs de zijde van de implementator …
Helaas kan ik, sinds ik geconfronteerd werd met de ALS, vele voorbeelden geven van misverstanden, foute beslissingen, onaangename situaties, door mensen die met het principe hierboven beschreven geen rekening houden…
‘We zijn er van uitgegaan dat je dat niet leuk zou vinden, dus …’, ‘we zijn ervan uitgegaan dat dat voor jou niet zou lukken … ‘, ‘ik veronderstel dat jij wel tegen een stootje kan …’ om er maar enkele te noemen …
De voorbeelden zijn enkel ter illustratie. In mijn huidige persoonlijke levenssfeer doet het probleem zich niet meer voor. We hebben geleerd om niet uit te gaan van veronderstellingen en aannames, iets wat eenvoudig te vermijden was door enkel voorafgaandelijk een vraag te stellen … ‘Appeltje eitje’ dus… ‘Kat in bakkie’… 
Ik durf te zeggen dat sinds ik enkele jaren geleden bij een klant voor de eerste keer deze uitspraak hoorde, mijn leven een stuk veranderd is. Een pak minder f*-ups …
Ik wens u minimaal hetzelfde toe …!
Fijne dag nog,
Alain
Het risico van het succes is de arrogante veronderstelling dat hetgeen je in het verleden hebt gedaan ook in de
toekomst zal werken.(Pollard)
