9 augustus 2011: Ademen, Lao Tse

Wanneer het hoofd de adem de baas is, is het snel met je gebeurd (Lao Tse)

Waaw, wat een weekend…

Ons weekend begon eigenlijk al donderdag. Katrien en ik waren uitgenodigd bij vrienden voor een dineetje. Leuk, herinneringen ophalen, lachen, en ook nog eens lekker eten en drinken. Een 20-jarige witte bourgogne gedronken, een ware godendrank. Met spanning de fles opengedaan ( zou hij nog lekker zijn ) en dan vooral genoten, zalig! Ook nog foie-gras (sorry, ik eet dat graag) en Paling in het groen, hij zag er echt gelukkig uit in zijn natuurlijke biotoop 🙂

Jan is ook een whiskyfanaat en lid van onze club. Bij de afsluiter van de avond ben ik stout geweest, ik mocht een flesje kiezen uit de bar en laat daar nu toch wel een ‘Port Ellen’ staan blinken zeker… Voor de niet-kenners: een distilleerderij die hoogstaande whisky produceerde maar helaas al geruime tijd gesloten is. Een ware hoogdag was het.

Bedankt Jan en Wendelien!

Zaterdag was burenavond. Een initiatief dat oorspronkelijk diende om de wintermaanden wat te vullen en contact te houden met mekaar is ondertussen gegroeid naar een tweemaandelijkse gewoonte. Wat een zalige mensen wonen hier toch in onze buurt. Je vergeet dat je iets mankeert, zo spontaan loopt het allemaal. Er was heel veel warmte op deze alweer miezerige zomerdag!

Gisteren zijn we met de kinderen nog een paar kipjes gaan halen. Niet dat het nodig was, maar ze doen het zo graag. Ik denk, door de hoeveelheid kipjes die we nu al hebben, dat we hen toch wat training gaan moeten geven in sociale vaardigheden…

Maar waarom ‘Lao Tse’ citeren…?

De rode draad in het voorbije weekend was toch het ‘adem happen’… U voelde het wellicht ook, de warmte, de vochtigheid, het maakt het ademen niet makkelijker. Mijn longinhoud is gezakt tot beneden de 20 % van wat u in één keer kan binnenhalen. Combineer dat met een serieus verminderde spierkracht ( jawel, er bestaan ook ademhalingsspieren, wellicht nooit aan gedacht ) en dan voel je de bui al hangen. Het was lastig. Maar het meest lastige wist onze vriend Lao eeuwen geleden al te definieren… Doe zelf maar eens de oefening en let gedurende de komende 5 min eens op het feit dat je ademt, luister ernaar en vraag je af of alles goed verloopt, voel je borst op en neer gaan,…, maar wees voorzichtig want er zijn mensen die spontaan beginnen te hyperventileren. Beeld je dan ook nog eens in dat je een probleem hebt, een levensbedreigend probleem, met diezelfde ademhaling. De dekselse Lao wist het in één zinnetje te omschrijven, dat is het verschil, veel respect voor deze man. De kans dat mijn woorden de tijd zullen overstijgen is wellicht een pak minder groot 🙂

Vandaag word ik verwend door zusje en schoonbroer met een culinaire middag. Een uitgesteld verjaardagscadeau. De beste remedie ook om niet te veel na te denken. Ik ben er ondertussen goed in geworden en als ik het even van mij af kan schrijven, ben ik weer klaar om er goedgemutst tegenaan te gaan.

Genieten is een werkwoord, je moet er vooral voor openstaan, dan ben je al halfweg…

Ik ben trouwens overweldigd door de massale belangstelling voor mijn blog. Had het niet verwacht. Maar, het is fijn te zien dat jullie geïnteresseerd zijn. Het is een grote motivatie om positief te blijven en het kopje rechtop te houden.

En de boer, hij ploegde verder…