11 augustus 2011: Porseleinen kopjes

Ben altijd fan geweest van poëzie… het lezen ervan brengt me rust en helpt me mijn soms woelige gedachten te ordenen. In een goed en toegankelijk gedicht herkent eenieder wel iets uit zijn verleden en zijn nu.

Tegelijkertijd sta ik vol bewondering voor de dichter die met zo weinig zoveel kan creëren. Zoals de schilder met enkele strepen veel kan vertellen over gemoedstoestand, sfeer en inhoud, zo schildert de dichter met woorden.

Er is iemand die mij de voorbije 15 jaar geregeld geraakt heeft met haar gedichten. Nochtans schrijft ze niet professioneel en heeft ze de voorbije jaren de pen in de kast opgeborgen, hopelijk maar voor even…

Het is niet aan mij om te vertellen wat Fanny de lezer wou meegeven, misschien doet ze dat zelf nog wel…

Ik vind in dit gedicht veel terug en wordt bij het lezen ervan geraakt door de prachtige beeldspraak en word tegelijk vrolijk en verdrietig. Ik ben benieuwd wat u ervan vindt.

Porseleinen
Kopjes
Met adertjes geschiedenis
Raken lippen aan
Van generaties
Luisteren met hun oor
Naar honderden verhalen
Tot een kinderhand
Te gretig naar het koekje
Grijpt
En het kopje niet meer te lijmen
Lijkt.
(fanny d’hondt)

Eerste prijs volwassenjury en tweede prijs jeugdjury Soetendaellewedstrijd.

Met dank aan mijn goede vriend Bartel voor het bundelen van de gedichten.