11 augustus 2011: Porseleinen kopjes

Ben altijd fan geweest van poëzie… het lezen ervan brengt me rust en helpt me mijn soms woelige gedachten te ordenen. In een goed en toegankelijk gedicht herkent eenieder wel iets uit zijn verleden en zijn nu.

Tegelijkertijd sta ik vol bewondering voor de dichter die met zo weinig zoveel kan creëren. Zoals de schilder met enkele strepen veel kan vertellen over gemoedstoestand, sfeer en inhoud, zo schildert de dichter met woorden.

Er is iemand die mij de voorbije 15 jaar geregeld geraakt heeft met haar gedichten. Nochtans schrijft ze niet professioneel en heeft ze de voorbije jaren de pen in de kast opgeborgen, hopelijk maar voor even…

Het is niet aan mij om te vertellen wat Fanny de lezer wou meegeven, misschien doet ze dat zelf nog wel…

Ik vind in dit gedicht veel terug en wordt bij het lezen ervan geraakt door de prachtige beeldspraak en word tegelijk vrolijk en verdrietig. Ik ben benieuwd wat u ervan vindt.

Porseleinen
Kopjes
Met adertjes geschiedenis
Raken lippen aan
Van generaties
Luisteren met hun oor
Naar honderden verhalen
Tot een kinderhand
Te gretig naar het koekje
Grijpt
En het kopje niet meer te lijmen
Lijkt.
(fanny d’hondt)

Eerste prijs volwassenjury en tweede prijs jeugdjury Soetendaellewedstrijd.

Met dank aan mijn goede vriend Bartel voor het bundelen van de gedichten.

5 thoughts on “11 augustus 2011: Porseleinen kopjes

  1. Ik herinner mij Alain zingen van …….” eerste couplet , kheb op de tafel gezet ” , of was dat niet poëtisch ? …….. Soit , veel belangrijker is dat dit me heel erg is bijgebleven , dit zegt genoeg .
    En genoeg is tot wat men in tegenstelling denkt , niet eindig ,……………………dat beste kozzen,……….is ook poëzie.
    Dank je Fanny , voor de glimlach , hoe kort ook op het gezicht te toveren van diegene die lezen, absorberen , en daarbij wegdromen .

  2. Alain, mooi, mooi mens… Ik heb je blog gevonden, per toeval. Jouw schrijftalent is fenomenaal, maar ik weet als de dag van gisteren, je kon het altijd goed uitleggen…;)
    Je treft me heel erg diep met jouw verhaal, overweldigend is het, tegelijkertijd schokkend en krachtig mooi. Misschien gebruik ik niet de juiste woorden nu. (Welke zijn de goeie ? Jij vindt precies altijd wel de ‘rake’, maar je hebt dan ook veel meer talent 🙂 )
    Misschien is het ook niet van belang wat er juist geschreven wordt, enkel het feit dat je weet dat ik heel erg aan je denk en je het aller,allerbeste wens, samen met jouw vrouwke en de kindjes.
    Blijven schrijven, please, we leren allemaal zoveel van je, je hebt geen idee…Waar zijn wij monkeys soms ook mee bezig, he, zeg.
    Ik lees, tussen alle pijn door, blijf je ontelbare keren lachen. En de mensen rondom je lachen met je mee. Super vind ik dat, vooral, waarom opgeven waar je het best in bent, he ? 🙂 Humor is een krachtig ding. Ik wou dat het jouw pijn, lichamelijk en geestelijk, volledig kon dragen, dan zou ’t niet moeilijk zijn voor je, he ?
    Ik weet niet of een gedicht past, of je dat wel wil, maar ik waag het erop, weet dat het met de beste bedoelingen is…
    Nogmaals, niets dan goeds, Alain, en ik hoop nog heel veel blogs te mogen lezen…

    Ik zit en
    kijk
    rondom me, proef
    het zout
    van tranen,
    glanzend,
    op jouw huid,
    Ik kijk en zie
    vele parels,
    zoveel, ontelbaar,
    bijna, ongrijpbaar,
    als een halssnoer dat is
    stuk geraakt,
    stromen van kracht,
    hoop, koestering,
    Ik grijp ze,
    en ik k-rijg,
    Ik rijg
    ze weer aaneen…

    Sylvie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.