16 augustus 2011: Hoe gelukkig zijn soms pijn doet…

Klaar voor een stukje ‘reality blog’…? Heb één voordeel, ik moet het shirt van de sponsor niet per se aantrekken als ik me tot jullie richt, neen, geen ‘Pfaffiaanse’ toestanden voor mij… Zie je mij al zitten in mijn hemd van de CM? O ironie…

Maar goed, het weekend dus…

Zaterdagavond een hele leuke avond gehad met familie. Lekkere wijntjes gedronken, kaastafeltje, leuke vertelsels, zalig. Overdag nog een filosofisch gesprek gehad met mijn zoontje van acht. Samengevat: ik gaf aan het helemaal niet leuk te vinden dat hij de ganse tijd achter de televisie zat en kreeg prompt als antwoord: “Denk je dat ik het leuk vind dat jij de ganse tijd achter je computer zit”? Touché…! Daar zit je dan, schaakmat…

Onder normale omstandigheden zaten we nu wellicht op het strand in Zuid Frankrijk. Spelen en ravotten in het water, balletje shotten, bootje varen en zo meer. Dat is nu natuurlijk niet meer zo evident… en zelfs onmogelijk… Oké, vorige week was niet het ideale weer, maar deze week ziet er veelbelovend uit. We hebben al plannen, we trekken er op uit voor enkele ( kortere ) uitstapjes. Hopelijk wil de adem wat mee…

Zondag was een beetje rusten en tegen de avond waren we uitgenodigd bij de buren. Een hele leuke avond. Heb van een lief buurmeisje een polsbandje gekregen, eentje dat geluk brengt, omdat ik het wel kon gebruiken… Er hoorden ook enkele Thaise zinnen bij, heb er weinig van verstaan, maar ik ben er zeker van dat het positieve wensen waren uit de grond van haar hart.

Het zou jammer zijn moest ze mij een set nieuwe banden hebben gewenst, want dat kan je kopen weetjewel… Is het jullie ook al opgevallen dat je, alle ‘evolutie’-theorieën ten spijt, die dingen die het meest waardevol zijn niet kan kopen ( gezondheid, geluk, voorspoed, liefde,… )?

Dat het bandje werkt, weet ik ondertussen wel zeker. Het was nog maar net over mijn pols geschoven of er stond een verse Duvel klaar. Wie dan nog durft te klagen, is niet goed bezig 🙂

Op zo een moment mag de avond blijven duren, naar huis gaan is dan een moeilijke opdracht, je zou maar eens iets missen… Heb dat altijd wat gehad, op zo een moment energie voor 1000 man, de dag erna is soms wat minder… Gelukkig was dat nu niet het geval 🙂 en konden we na een rustige dag nog genieten van een hele leuke avond bij mijn schoonmama en Daniel.

Deze morgen opgestaan met de zon, twee vrolijke kinderen in huis ( jazeker, Julie is er nu ook, het is middag en ze heeft honger als een paard, snappie…? ). We moeten van de gelegenheid gebruikmaken om snel nog wat paardenverhalen te aanhoren, want veel tijd heeft ze niet, het paardje roept… En ja, voor ze het vergeet, nog even vragen wanneer we de volgende maaltijd hebben gepland… Hotel Meerskant noemt ze het, vijfsterren dan nog wel, je kon het slechter treffen 🙂

En toch voel ik me niet zo goed. Ik heb dat vaak als er allemaal leuke dingen gebeuren, hoe gek het ook klinkt… Wellicht het besef dat ooit (… ) te kunnen verliezen…

Verdoemme toch, wat leef ik graag… !

Geluk is niets anders dan een goede gezondheid en een slecht geheugen (Albert Schweitzer)

het is waar…