20 augustus 2011: Pukkelpop

Sorry, ik kan mijn belofte niet nakomen… Had beloofd verslag uit te brengen van het verjaardagsfeestje van Robbe, maar op hetzelfde moment dat we plezier hadden met zijn fopdoos (scheetzak incluis…) speelde zich op een andere plek een drama af…

Pukkelpop dus, of hoe een festival nooit meer hetzelfde zal zijn…

Ik was zelf niet aanwezig maar hoorde ondertussen enkele getuigenissen van mensen die het meemaakten. Apocalyps, paniek, onwezenlijk, angst, onmacht,…, zijn maar enkele woorden die werden gebruikt in een poging de situatie te omschrijven.

De ‘waarom’ vraag zal weer over menige lippen gegaan zijn en, zoals ik ook wel in een vorige blogpost heb geschreven, is dit wellicht een vraag waar nooit een antwoord zal op komen…

Tel de kracht en levenslust van alle festivalgangers samen en er ontstaat een gigantische bol energie, en juist op dat moment komt moeder natuur eens vertellen wie de baas is…

Met alle respect voor tsunamis, aardbevingen, overstromingen en andere grillen van de natuur, die qua omvang en impact natuurlijk nog van een andere orde zijn, Pukkelpop grijpt ons bij het hart, omdat het zo dichtbij is, en dat hebben we niet graag. Op enkele minuten tijd worden gezonde, jonge en enthousiaste mensen met een mooie toekomst zomaar voor ons weggemaaid. Hoe ga je daar mee om? Ik weet het niet…

Veel respect voor de reactie van de bevolking, sociaal netwerken had deze keer echt wel zin. Een golf van steunbetuigingen en directe actie van hulp kwam snel op gang.

Deze blogpost gaat niet over mij, vandaag zou het niet gepast zijn …

De natuur kent beloningen noch straffen, enkel gevolgen.
(Robert Green Ingersoll)