5 september 2011: De verering van den Duvel…

Aan diegenen die de voorbije dagen vruchteloos op de blog hebben gezocht naar een nieuwe post, sorry, het lukte me niet. Het opladen van het ‘emo-buffertje’ nam iets meer tijd in beslag dan gepland, als je zoiets al kan plannen…

Zwoele, warme dagen zoals dit weekend bieden weinig zuurstof, ik voel het als een wurggreep rond mijn hals die me gewoon verhinderd normaal te ademen. Helaas, ik geef het niet graag toe, maar mijn capaciteit om te ademen gaat achteruit. Op moeilijke momenten ( vermoeidheid, vochtige warmte,… ) is het balanceren op de grens van wat comfortabel heet te zijn… De mate dat het kopje meespeelt is moeilijk te bepalen, maar de neerwaartse trend is duidelijk. Het moment van de noodzakelijke stabilisatie is aangebroken…

Lap, dat kan tellen voor een maandagmorgen…

Natuurlijk zijn er ook tal van leuke dingen gebeurd, er zijn gelukkig voldoende mensen rondom ons die dat mogelijk maken 🙂

Vandaag wil ik het graag eens hebben over de ‘verering van den Duvel’…

Een aantal onder u hebben het wellicht al gezien, als je de magazijnen van brouwerij Moortgat voorbijrijdt wordt respect gevraagd: “Sssjt, hier rust den Duvel…(*) “, staat in grote letters geschreven op de witte muren…

Wat u niet weet is dat er in onze straat een gelijkaardige, geheimzinnige en sinistere sfeer hangt, ook hier rust ‘den Duvel’ in de kelders van menige bewoner, ook hier wordt gevraagd met de nodige voorzichtigheid, stilte en respect voorbij te rijden, want u wilt toch niet diegene zijn die den Duvel wakker maakt uit zijn noodzakelijke slaap en zo zijn ‘toorn’ over u haalt…?

Noodzakelijke slaap, zodat hij verder kan rijpen, gevangen in de fles, wachtende, tot Hij wordt ontkroond…

God is overal, maar zo ook ‘den Duvel’…

Op zorgvuldig gekozen tijdstippen komen we op geheime locaties samen om den Duvel te vereren… Nadat hij zorgvuldig wordt geserveerd door de hogepriesteres van dienst, durven we hem voorzichtig te degusteren om hem dan volmondig tot ons te nemen, eerst in alle stilte met diepgaand respect voor de meester die dit zaligmakende vocht heeft gecreëerd…

Hoe verbazend telkens weer, wat den Duvel in ons losmaakt, we versmelten tot een warme bende, verbroederen, delen onze diepste emoties, …, we hebben den Duvel in onze macht, we voelen ons sterker dan al diegenen die ooit aan Hem ten prooi zijn gevallen…

Ik vind dat fantastisch deze avonden, en mijn vrouwtje geniet graag mee. Zij lust wel een trappistje, en heeft de benijdenswaardige eigenschap op tijd te kunnen stoppen…  🙂

Bewonderenswaardig hoe op dergelijke avonden met een grandeur van ware vertellers verhalen worden opgevist, verhalen van vroeger toen alles nog mocht en alles nog kon, vergeelde foto’s van mannen en vrouwen als filmsterren zo mooi, zelfs verhalen die eigenlijk niet mochten verder verteld worden…

Ik zou ze voor geen geld van de wereld willen missen die avonden…

Heeft ‘den Duvel’ en ander gespuis tevens de geest uit de jeneverfles verdrongen? U herinnert het zich zelf nog, of zag het in een of andere Vlaamse televisieserie, vroeger werd er bij diepe emotie rond de tafel menig glaasje jenever geschonken. De jenever is om diverse ( sociaal-economische) redenen naar de achtergrond verschoven, maar het fenomeen bestaat nog steeds…

Werkt het bij u? Bij mij in elk geval niet, ik krijg de vleugels, maar geen richting om te vliegen…

Maar nu is het tijd om te stoppen met praten, een zacht gegrom komt uit de kelder, en ook voor mij is het tijd om even te rusten, samen met ‘den Duvel’, op slechts enkele meter van elkaar…

Moge je léven elke dag van je leven!
(Jonathan Swift)

Met dank aan de leden van onze niet-zo-geheime genootschap 🙂

Met dank aan mijn dochter Julie omdat ze zo lief voor mij is en mij steeds uit mijn concentratie haalt met verhalen over paarden 🙂
Met dank aan mijn zoontje Robbe omdat hij de eigenschap heeft mij te allen tijde te doen lachen 🙂
Met dank aan Mario en Els voor de leuke afleiding gisterenmiddag 🙂
Met dank aan Frank De Boosere omdat het niet de ganse tijd heeft geregend 🙂

Met dank aan Jean-Paul voor het helpen bij de inspiratie 🙂
Met dank aan Bartel, zus en schoonbroer, Danielle, Ma & Pa, Suzanne en Daniel, Siegfried en Anne voor de warme en liefdevolle momenten 🙂
Met dank aan mijn vrouwtje om me terug uit een kleine crisis te helpen, en met excuus voor de vele slapeloze momenten… LoveU mucho xxx

hopelijk ben ik nu niemand vergeten…

(*) eigenlijk staat er ‘Hier rijpt den Duvel…’ (= dichterlijke vrijheid 🙂 )

3 thoughts on “5 september 2011: De verering van den Duvel…

  1. tja ik heb het dit weekend inderdaad weer mogen ondervinden: “onzen Alain” is gepasseerd en we hebben weer niets meer in de frigo staan: hij drinkt zoals hij schrijft: vlot en veel.
    Maar net zoals bij het lezen van zijn teksten voel ik me goed bij het samendrinken van “nen Duvel”
    Groetjes Siegfried.

  2. Pingback: 26 november 2011: Mark Zuckerberg… | Als ALS je wereld binnensluipt…

  3. Pingback: 31 december 2011: Verwachten … | Als ALS je wereld binnensluipt…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.