7 september 2011: Het leven zoals het is…

Natuurlijk vind ik het spannend om elke dag te kijken hoeveel bezoekers de blog telt, wat zeg ik, zelfs meerdere keren per dag…

Je kent het wel, het fenomeen van 1000 keer per dag te kijken of er niets op je telefoon verschijnt, je e-mail te checken, je Facebook te controleren, man man man waar zijn we in godsnaam allemaal mee bezig…?

Sociaal netwerken heet dat dan, niemand die eraan denkt om het woord verslaving in de mond te nemen…

‘Sociaal’ zei u? 

Mijn grootvader zaliger zou zijn ogen en oren niet geloven, waar is de tijd van het ‘Werk van den Akker’, de vele gezellige dorpscafés, de gevulde voetbalkantine met aangeslagen ruiten, de spelende kinderen op straat,… vooruitgang heet dat dan…

En maar druk doen… “Weet je hoeveel e-mails ik diende te verwerken toen ik deze morgen op het werk kwam…?”. Klinkt bekend in de oren? Was dat dan met of zonder de vele reclame mails die er tussen zaten…?

Maar goed, ik met mijn grote babbel, zit dan wel 1000 keer per dag te checken of jullie misschien hebben gereageerd op een post… Volgens mij zit ik weer in een periode dat ik niet zoveel te doen heb en mij maar wat bezig probeer te houden, en het weer wil dan ook nog niet mee…

Het wordt tijd voor een nieuw projectje…!

Ben altijd een bezige bij geweest, altijd op zoek naar iets nieuws om te doen. Wellicht daarom dat ik in de projectwereld ben terechtgekomen, telkens weer die nieuwe uitdaging om een klant te helpen bij het automatiseren, deadlines, budgetten, mensen, complicaties, enzomeer… Begrijpen wie begrijpen kan, maar ik deed dat graag.

Mijn vrouwtje wordt soms gek van alle nieuwe projectjes die ik probeer te verzinnen vanuit mijn luie stoel (… ). Belangrijk het voorbije jaar was natuurlijk de whiskyclub, het bouwen van de website, een mini organisatie op poten stellen samen met de vrienden, zorgen voor visibiliteit, interesse wekken, beetje marketing, budgetcontrole en meer van dat soort gein…

Wel, ik durf ondertussen te zeggen dat onze Whiskyclub ‘Friends of the Quaich’ op de kaart staat, je moet maar eens ‘Googelen’, nog zo een fenomeen om te controleren of je wel bestaat 🙂

Gisterenavond hebben we met het bestuur weer inspanningen geleverd om het Event van aanstaande zaterdag op de laatste puntjes bij te sturen. Peter stuurde vannacht nog zijn PowerPoint door, Gert, Siegfried en ikzelf hebben een aantal uurtjes nodig gehad om te concluderen dat het goed was en dat we het wel zien zitten zaterdag, dit bij het nuttigen van de nodige proevertjes… druk, druk, druk… 🙂

Maar, ook het volgende projectje is al aangevat. Ter ‘lering ende vermaakt’ wil ik mij toeleggen op het bestuderen van vogeltjes, volière met nachthok inclusief… Jaja, geen half werk voor mij 🙂 De taken zijn mooi verdeeld: ik bedenk en mijne pa voert uit, als dat niet mooi is… Pensioen, hoe bedoel je, dat is toch voor oude mensen… Voor de lezer die mijn pa niet kent, hij doet dat graag hoor, en ik leg er geen druk op, heb ook geen zweepje,… dus niemand hoeft een of andere mensenrechtenorganisatie in te schakelen… Toch maar even meegeven voor de zekerheid …

En nu boterhammetje eten, neen, het is niet nodig om vliegertje of treintje te spelen, zoontje doet zijn mondje zelf wel open…

Dedju toch…

Wees niet bang om langzaam voorwaarts te gaan,

Wees alleen bang om stil te staan.

(Chinese wijsheid)