4 oktober 2011: Dromen…

Gisteren bezoek gehad van een ex-collega, Roland. Roland is een toffe vijftiger die als consultant door het leven gaat. Hij heeft een tijdje geleden ook mijn laatste motor van me overgenomen. Ik deed het ding weg met veel pijn in het hart, het was mijn jongensdroom, de ultieme toermachine, een Pan European 1300 ABS…

Maar wat doe je, als je voelt dat het niet meer gaat. Het was al enkele maanden niet meer zo verstandig om ermee te rijden. De kracht in mijn rechterhand was toen al redelijk afgenomen en ook de beenspieren hadden niet meer de jus van ervoor…

Toch, bij het horen van de motor, komen alleen maar positieve herinneringen naar boven. Het is goed dat Roland er nog mee rijdt en dat ik de machine op die manier nu en dan nog eens zie. Het is nog maar drie jaar geleden dat ik samen met mijn vader ( hij was toen bijna 70 ) nog met de motor naar Zuid Frankrijk toerde. Mijn vrouwtje en mijn ma reden met de wagen tot op de bestemming maar eens ter plaatse deden we alles samen met de motor. Bochtjes pikken op de Franse cols, kriebels in de buik en constant gegibber op mijn achterbank, pure fun… 🙂

We hadden het er gisteren over, soms durf ik wel te dromen dat het ooit weer kan. Hoewel mijn verstand mijn dromen in twijfel trekt, is er toch iets in mij dat móet blijven dromen, want wonderen bestaan, niet…?

En trouwens, ik heb steun! Hier thuis loopt een klein mannetje rond, acht jaar oud, altijd bereid om te dromen en met een fantasie waar je vrolijk van wordt 🙂

Met Robbe kan ik praten over dromen, hij is nog net op die mooie leeftijd dat je, niet gehinderd door kennis van zaken, gelooft in superhelden, dat je ’s nachts bij het minste geluid schrik hebt van boeven, maar ook dat je kan dromen over mooie, zelfs onwezenlijke dingen…

Toen ik vroeger aan hem vroeg wat hij later wilde worden dan was dat steevast brandweer- of politieman. Peter de politieman en Johan de brandweerman ( uit de familie en vriendenkring ) zijn zijn grote voorbeelden. Dát was wat ook hij wilde doen. Recent echter wou hij professor worden. Ik was natuurlijk aangenaam verrast ( zonder afbreuk te willen doen aan de beschermers van ons land ), maar was toch benieuwd naar zijn motivatie. Hij wou dingen uitvinden, dingen die zijn papa konden helpen, zodat ik weer met hem kon spelen in de tuin. Hij had er zelfs al over nagedacht en beschreef een machine waar zelfs professor Barabas een puntje kon aan zuigen…

Is dat niet mooi…?

In een vorig leven kreeg ik wel eens het verwijt dat ik eeuwig kind zou blijven. Ik vond dat helemaal niet erg, en vind dat nog altijd niet, want wat is er mooier dan een wereld waarin alles kan…

Je ziet dingen en je zegt: Waarom? Maar ik droom dingen die er nooit geweest zijn en ik zeg: Waarom niet?
(George Bernard Shaw)

Een gedachte over “4 oktober 2011: Dromen…

  1. wij zullen hier allemaal meedromen met de kleine Robbe en met jou zodat hij toch maar mag uitkomen !!!
    dikke knuff van uw bubby

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.