22 december 2011: Drang versus dwang…

De inspiratie voor deze blog werd me ingegeven door een goudwinde ((Leuciscus idus) … De goudwinde is een van de meest beweeglijke vissen in onze siervijver, schijnbaar immer rusteloos en met een natuurlijke drang om de stroming in onze vijver te bedwingen. Altijd op jacht naar insecten, altijd bezig. Voor diegenen onder u met een vijver, absoluut een aanrader, maar dit uiteraard volledig terzijde 🙂

Toen ik deze week met een ietwat oeverloze blik in mijn vijver zat te staren, trok deze kleine rakker mijn aandacht. Onwillekeurig bracht het ranke visje mijn gedachten naar een moment, ongeveer 30 jaar geleden, op vakantie in Luxemburg. Mijn ouders namen ons altijd mee kamperen, schitterend vond ik dat, dicht bij de natuur, dicht bij de mensen. In Luxemburg kampeerden we aan een rivier met stromend water.

Waar iedereen het fantastisch vond om met rubberbootjes mee te deinen met de stroom, vond ik het veel spannender om te kijken hoe ver ik zou raken als ik de andere kant op probeerde te varen. Ik zeurde mijn ouders de oren van het hoofd voor een opblaasbare rubberen kano. Ik was daar goed in, in het krijgen van mijn goesting, en dientengevolge kwam er natuurlijk ook de kano 🙂

Vanaf dat moment was ik alleen nog maar weten hoe ver ik zou kunnen varen, stroomopwaarts welteverstaan. Die nieuwsgierigheid is altijd gebleven. Later wilde ik weten hoe hoog ik de berg opkon, hoe ver ik kon wandelen, hoe ver de motor ons brengen kon, altijd ‘stroomopwaarts’ dus …

Tijdens mijn loopbaan was het weer van dat, ik wou weten tot wat ik in staat was, hoe ver ik het kon brengen, tot wat ik samen met mijn collega’s in staat was, hoeveel er uit te software te halen was die we implementeerden…

Mijn grootste uitdaging lag er altijd in om te zien tot wat ‘het eens anders proberen’ leiden kon. Het was een … drang

Ik gebruik bewust ‘stroomopwaarts’, dit terwijl ‘tegen de stroom in’ voor onze goudwinde net hetzelfde wil zeggen. Maar bij ons is er soms een verschil in connotatie, ‘tegen de stroom in’ heeft iets rebels, heeft wat ‘verzet’ in de ondertoon …

Ik vind dat wel leuk kijken naar en nadenken over woorden … 🙂

De drang is er nog steeds, hoewel de ALS een serieuze hypotheek heeft gelegd op mijn mogelijkheden tot ‘uitvoeren’ en ‘doen’. Ik zal eerlijk zijn, ik word er geregeld gek van. Heb nog zoveel zin om dingen te doen, mijn hersenen blijven zaken creëren, blijven plannen maken, maar mijn bewegingsruimte wordt steeds nauwer en nauwer … Maar goed, dit platform dient voor positieve energie, niet voor het verraderlijke broertje …

Maar hoe lang ga je door, hoe lang blijf je plannen maken … Wanneer verandert ‘drang’ in ‘dwang‘ …?

Ik las deze morgen in ‘De Morgen’ 🙂 een artikel over een zekere Borst ( aan de mannelijke lezers: even bij de les blijven, de man noemt gewoon zo, en ja het is een Nederlander )…

Toevallig toen ik aan het nadenken was over drang en dwang formuleerde hij het als volgt: “ je gaat door als het je energie geeft, je stopt als het je energie kost ...”. Dankjewel beste Borst ( het blijft raar klinken 🙂 ) maar het sluit perfect aan bij wat ik vandaag wilde vertellen …

Maak jullie maar geen zorgen, ik denk vandaag het evenwicht redelijk te vinden. Ik vind het nog altijd leuk om iets te schrijven op de blog, en ik vind het ook leuk dat jullie niet zenuwachtig worden als er gedurende een week eens niets verschijnt. Op die manier blijft bij mij de drang aanwezig…

Met de actie ‘Een hart voor ALS’ ben ik er nog niet volledig uit. Ik zie rondom mij mensen die de actie enorm steunen, mensen die er net als ons gaan mee slapen en mee opstaan. Daarnaast zie ik mensen die niet bewegen, dit terwijl bij u ‘bewegen’ de meest evidente zaak is, maar helaas niet voor iedereen …

Ik hoop op de 80-20 regel … maar dan als volgt geïnterpreteerd: wij hebben samen met een team van enthousiastelingen reeds voor 80 % van onze energie gepresteerd, met 20 % resultaat.

Voor u nog 80 % te gaan, voor ons nog 20 % … 🙂

Voilà, ik ga het hier bij laten. Hopelijk creëert mijn verhaal van vandaag bij u terug een moment van nadenken… Drang en dwang, u heeft het voor een groot deel zelf in de hand.

En ‘by the way’ ik heb het op dat vlak in het verleden ook niet altijd even goed gedaan hoor … kostprijs onbekend, of misschien toch …

Een leuke  dag nog en alvast fijne kerstdagen gewenst! Tot binnenkort, bij een volgende post, met wellicht een korte reflectie over het voorbije jaar…

Liefs,

Alain

Alleen door tegen de stroom in te zwemmen, kan men de bron bereiken.
(Chinees gezegde)