4 juli 2012: Gedachten hebben krachten…

Dit weekend heb ik een dubbel triootje met mijn vrouw en ‘den Duvel’ achter de rug aan ‘de Meerskant’ in het gezellige Laarne. Vrijdag was het bierquiz ( we zijn trouwens geëindigd op een verdienstelijke 12e plaats op 38 ploegen ) en zaterdag was het alweer feest met een heuse hespenbarbecue.

Ik wil een speciaal dankwoord richten tot de buren uit de wijk. Ze hebben er met zijn allen weer voor gezorgd dat wij erbij konden zijn. Er was een speciale parking en ingang voorzien voor onze bestelwagen aan de achterkant van de tent, alsook een verharde inrit. Chapeau!

En, maar dat weten ze hier ook al, eens ik ergens binnen raak, krijg je mij nog moeilijk buiten … 🙂

Twee zware dagen dus, maar met een enorm voldaan gevoel beëindigd.

Ik heb op mijn blog trouwens al zoveel reclame gemaakt voor onze wijk in onze gemeente dat er zowaar socio-economische gevolgen dreigen. De prijzen van bouwgrond en huizen schieten de hoogte in. De aanvoer van voedsel en drank kan de vraag niet volgen. Overlast dreigt alom, de fabrieken staan op springen en de consumptieprijzen swingen de pan uit …! Met de verkiezingen in zicht wacht het beleid zowaar een zware dobber…

Nog vermeldenswaardig is dat mijn twee kabouters allebei een A-attest hebben kunnen bemachtigen. Ik weet dat een aantal van jullie dezelfde vreugde mogen delen. Hopelijk is het weer van de partij en kunnen ze met zijn allen genieten van een prachtige zomer.

Er hoort ook een leuke anekdote bij het afhalen van het rapport van mijn zoontje. Zoals je weet, zit ik in een elektronische rolstoel, en dat is een serieuze attractie bij het oprijden van de speelplaats. Niets eerlijker dan een kind, niet …?

Het bedienen van de rolstoel gebeurt door een combinatie van de kinbesturing en een contactpunt dat zich bevindt ter hoogte van mijn rechter slaap. Toen we stonden aan te schuiven bij de juf, kwam er een blond kereltje onze richting uit. Hij stond verbaasd te kijken naar de rolstoel en vroeg doodeerlijk of ik de rolstoel kon bewegen ‘met mijn gedachten’ … Is dat niet mooi …?

Bij het verlaten van de speelplaats werden we geblokkeerd door enkele argeloos achtergelaten fietsen. Toen een vrouw ter hulp snelde, riep mijn zoontje haar terloops toe: “Mevrouw, dit is mijn papa, hij is verlamd …”! Altijd even wennen toch, maar zoals hiervoor reeds gemeld, niets eerlijker dan een kind … De vrouw reageerde spontaan: “Het belangrijkste is dat hij erbij is …”. Touché … Hoewel fantastisch lief bedoeld, kon ik enkele tranen niet bedwingen.

Robbe vroeg waarom ik weende. Ik heb dan maar gezegd dat het tranen van blijdschap waren, omwille van zijn goed rapportje … 🙂

‘Gedachten hebben krachten’. U weet dat misschien niet, maar dit is de titel van een prachtig gedichtenbundeltje van de hand van ‘Hendrikje Imca Bijl’, u wellicht beter bekend onder haar artiestennaam ‘Imca Marina’. Je zou het misschien uit deze hoek niet direct te verwachten, maar de gedichten in dit boekje zijn echte pareltjes. Een manier om liefdevol te formuleren, maar ook een manier om met zaken om te gaan … de gedachten, ze hebben krachten …

Dat gedachten krachten hebben, werd deze week ook bevestigd door een theorie die ik aan het lezen was. Ik ga u de naam van de theorie niet onthullen, aangezien er toch ook wel wat zaken instaan waar ik me niet achter schaar. Maar bij een ding ben ik blijven steken. Het kwam erop neer dat, om jezelf te overtreffen, je eigenlijk veel meer moet plannen dan wat je normaal binnen het voorziene tijdsbestek rond krijgt. Ik heb het gelezen op de blog van een ALS patiënt die ervan overtuigd was dat hij de ziekte zal overwinnen. Prachtig vind ik dat, en eerlijkheidshalve, ook herkenbaar …

Wie de blog volgt, weet dat ook ik continu nieuwe projecten nodig heb. Dingen om mijn schouders onder te zetten, maar vooral dingen die me afleiden van de pijnlijke realiteit …

De ALS wint beetje bij beetje terrein …

Maar ik geef me niet gewonnen!

NOOIT !!!!

Fijne dag nog,

Alain

De gedachte manifesteert zich in het woord,

het woord manifesteert zich in de daad,

de daad ontwikkelt zich tot een gewoonte,

en de gewoonte verhardt zich tot een karakter.

Sla dus acht op de gedachte en waar ze u brengt,

en laat haar voortkomen uit liefde ontstaan uit begaanheid met alle wezens.

Zoals de schaduw het lichaam volgt,

zo worden wij wat we denken.

(BOEDDHA)