15 oktober 2012: #VK12 en de snoepautomaat

Verkiezingen 2012 en een snoepautomaat lijken misschien een ietwat rare combinatie, maar lees rustig verder en samen komen we wellicht aan het einde van dit verhaal tot dezelfde schrijnende conclusie …

Wat u niet weet is wat zich afspeelde enkele dagen voorafgaand aan wat vandaag door menigeen als een ‘historische verkiezingsuitslag’ wordt bestempeld.

We beginnen bij het moment dat mijn zoontje Robbe thuiskwam van school met de vraag of ik wilde helpen bij het maken van ondersteunend materiaal voor een heuse verkiezingscampagne op zijn school, een lokale basisschool met de tot de verbeelding sprekende naam ‘De Wijze Boom’.

Na een kleine aarzeling ( als ouder probeer je natuurlijk ook je kind te beschermen tegen ontgoochelingen ) ging ik al gauw mee in zijn verhaal. Het belangrijkste was natuurlijk een duidelijke lijn uitzetten. Na enkele vragen was snel duidelijk dat de spreekwoordelijke appel niet ver van de (mama)boom viel … 🙂 Met thema’s als ‘meer bomen en planten op de speelweide’, ‘geen stinkende uitlaatgassen aan de schoolpoort’ en dergelijke meer was voor mij al duidelijk dat er maar één optie was: Robbe ging voor ‘Groen’!

Met Photoshop in de aanslag knutselde ik al snel een affiche in mekaar, met aansluitend een duidelijke weergave van zijn standpunten. Met groene achtergrond welteverstaan … 🙂

Na enkele keren oefenen was hij er klaar voor. Met een schooltas vol vertrouwen wandelde het kleine mannetje de deur uit, zijn overwinning tegemoet…

Dit was echter buiten een meisje uit zijn klas gerekend. Los van alle sociaal – economische standpunten al dan niet gekruid met een snuifje milieu, kwam zij met een al te aanlokkelijk plan: een snoepautomaat!

Het lieftallige meisje met, als ik Robbe mag geloven, als extraatje nog de nodige redenaarskunsten wond zonder al te veel moeite de ganse klas rond haar vingers. Met de snoepautomaat, ongetwijfeld het verleidelijkste der dingen op een basisschool …

Robbe had welgeteld één stem, die van hemzelf zou later blijken. Het mooiste bewijs van geloof in eigen woorden … 🙂 Desondanks één duidelijk voordeel: hij kan zich vanaf nu veilig wentelen in de comfortzone van de oppositie…

De snoepautomaat zal er wellicht nooit komen, wegens onverantwoord op een school met kinderen van dergelijke leeftijd. Maar u, als aandachtig lezer, heeft natuurlijk al lang begrepen dat dit verhaal niet doelt op de automaat, noch op de ludieke verkiezingscampagne van deze school …

Een kleine rondvraag in bekende omgeving leerde gisteren al snel dat het gros van de kiezers zelfs niet op de hoogte was van de campagnepunten van de politieke gladiatoren, de duizenden kilo’s campagnefolders ten spijt. Neen, het was daarentegen terug een kiezen ‘tegen’ in plaats van een kiezen ‘voor’ voor een groot deel van de figuranten van deze zogenaamde ‘historische’ dag …

In welke campagne de snoepautomaat werd bovengehaald, mag u voor zichzelf beslissen …

En Robbe, hij weende, zonder Gène weliswaar …
Zo ook Patrick, in wat sinds 14/10 tot ‘de stad van B’ werd omgedoopt…

Fijne dag nog,

Alain

De grootheid van de mens ligt niet in zijn mogelijkheid de wereld te herscheppen, dat is de mythe van het atoomtijdperk, alswel in het herscheppen van onszelf. (Mahatma Gandhi)

13 oktober 2012: Goedele Magazine…

Het vorige bericht op de blog was een toppertje. Nog nooit hebben zoveel mensen op een dag tijd een bezoek gebracht. Ik veronderstel dat de titel ( Dokter, dokter, ik ga achteruit … ) daarvan de oorzaak was.

En ik denk er dan graag bij dat de massale opkomst een blijk van collectieve bezorgdheid is … waarvoor dank!

In geen enkele mate is mijn gezondheidstoestand echter de reden van het mindere schrijven op de blog. Mijn ‘geestesenergie’ is meer dan ooit aanwezig maar, zoals bekend bij het mannelijk geslacht, kunnen wij maar één ding tegelijk … 🙂

De voorbije maanden stonden in ons huisje volledig in het teken van ‘Een hart voor ALS’. Wat ooit begon als een deelname aan een lokale kerstmarkt, is ondertussen uitgegroeid tot een heuse VZW. De drang om het verhaal uit te bouwen werd alsmaar groter en de vele positieve en aanmoedigende reacties zorgen telkens weer voor een adrenalinestoot. Het hebben van een doel blijft cruciaal in het verleggen van je grenzen, en dat er met de VZW een ambitieus doel in het leven is geroepen, zal Vlaanderen geweten hebben … 🙂

Waar we voor staan en waar we voor gaan kon ik kwijt bij het bouwen van een volledig nieuwe website. En als ik de feedback mag geloven, kunnen we ondertussen spreken van een mooi resultaat.

Ik nodig u tegelijkertijd uit een kijkje te nemen op www.eenhartvoorals.be en eens rustig doorheen de pagina’s te wandelen. Er zal uit blijken dat het niet alleen onze strijd is, maar dat we er een strijd willen van maken van een ganse groep mensen: mensen met ALS, familie, vrienden, sympathisanten, onderzoekers en niet in het minst de media.

Er dient een einde te komen aan de eenzame ‘roepende in de woestijn’. De krachten dienen gebundeld te worden met als resultaat een hele duidelijke stem die luidkeels roept: “Het is genoeg geweest met deze verschrikkelijke ziekte”.

Via de pagina ‘Wie is wie…‘ kan u zich kenbaar maken en op die manier helpen om onze stem steeds luider te laten klinken!

Doen! Het is voor ons een motivatie om ermee door te gaan.

Hou ook zeker onze activiteiten in de gaten en/of doe zelf ook een voorstel om samen met ons geld in het laatje te brengen ter ondersteuning van het noodzakelijke wetenschappelijke onderzoek.

Je zal tevens zien dat onze vzw een solide basis heeft. Geruggesteund door een team van 7 stichtende leden met ervaring in diverse domeinen staan we sterk, dit zowel met oog voor resultaat als met oog voor de noodzakelijke continuïteit.

Ons werk zal maar stoppen als er een oplossing gevonden is. Dit is het engagement dat we naar mekaar toe hebben uitgesproken, met of zonder mij …!

Dat dit een realistische verwachting is, kan ik u garanderen. Vorige week heeft een vertegenwoordiging van ons bestuur een bezoek gebracht aan de KU Leuven en meer bepaald aan professor Wim Robberecht. Professor Robberecht staat aan het hoofd van een labo dat continu onderzoek verricht naar ALS en op dat vlak wereldfaam heeft opgebouwd.

Er werden heel concrete afspraken gemaakt voor een nauwe samenwerking en betrokkenheid bij de diverse projecten die lopen en op til zijn. De man gelooft erin dat er ook binnen redelijke termijn een middel kan worden gevonden ter stabilisatie van ALS. Er is maar één struikelblok: de jaarlijkse steun vanuit de overheid gaat eerder achteruit dan vooruit…

Beste lezer, zonder u staan we nergens. Gebruik uw netwerk om ons verhaal te verspreiden en mensen te motiveren deel te nemen aan onze boeiende tocht.

Ik schrijf of praat niet zo vaak op directe wijze over de impact van ALS op mezelf, mijn omgeving, en bij uitbreiding op de maatschappij. Vorige maand heb ik hierop een uitzondering gemaakt, het resultaat kan u nalezen in ‘Goedele Magazine’ ( editie oktober – november ). Er was blijkbaar wat nood aan drama in deze editie … 🙂

Maar alle gekheid op een stokje, het is wel de keiharde realiteit … en elk woord uit het interview komt wel degelijk uit mijn mond …

Wie ons kent, weet dat dit echter slechts een deel van de realiteit is. Eén aspect van het gebeuren…

Zelf concentreer ik me liever op het positieve aspect: de opportuniteiten om mee iets te veranderen in deze wereld, om via de blog en andere kanalen een steun en inspiratie te zijn voor lotgenoten en omgeving, om een papa en echtgenoot te zijn die ook vrouw en kinderen de kracht geeft om door te gaan en samen verder lief en leed te delen …!

Dat er nog veel lief en weinig leed moge komen…

Fijne dag nog,

Alain

Optimism is the foundation of courage.
(Nicholas Murray Butler)