18 september 2013: De gehandicaptenkaart…

Er zijn zo van die momenten dat ik mij dood kan ergeren… Deze morgen was het weer zover. Bij het lezen van de ochtendkrant viel mijn oog op volgende kop: “Gent schrapt ‘negatief’ woord gehandicaptenkaart.” Hoewel het nog maar ‘officieus’ blijkt te zijn, is het na het bannen van het woord ‘allochtoon’, alweer een mooi staaltje van zinloos tijdverdrijf.

Het woord ‘allochtoon’ was trouwens initieel een eufemisme, dit ter vervanging van ‘immigrant’ en dekte de lading ‘zij die van een ander gebied komen’, maar dit terzijde…

Ondertussen willen de politici oftewel ‘zij die die een ambt of functie in de politiek vervullen’ het woord ‘gehandicapte’ en alle afgeleiden vervangen door ‘zij die een beperking hebben’…

Wat is er trouwens mis met het woord ‘gehandicapte’?

De term duidt zowel op een medische als op een maatschappelijke beperking en is nochtans ook hier weer politiek (…) correct te noemen. De oorsprong van de term ‘gehandicapte’ ligt bij een kansspel uit de 17e eeuw, hand-in-cap, waarbij men kon graaien in een muts en een voorwerp eruit halen. In de 18e eeuw, bij de opkomende paardenraces, kregen de beste, en dus de snelste paarden een gewicht rond de hals gehangen zodat ze niet steeds zouden winnen, en de andere paarden gelijk in de strijd zouden staan. Denk ook maar even aan de definitie van ‘handicap’ in de steeds aan populariteit winnende golfsport.

Laat ons even doorbomen over de ‘handicap’ in de golfsport. Daar worden de mindere goden beloond met een aantal extra toegelaten slagen om aldus te kunnen genieten van de sportieve uitdaging tegen een, op papier, betere speler. De ‘beperking’ wordt als het ware geneutraliseerd.

Is dát niet mooi…?

Wel beste politici, is dat niet juist waar wij als ‘diegenen met een beperking’, aka gehandicapten, het meeste baat bij zouden hebben. Ik nodig u uit om zittende in een rolwagen het historisch stadscentrum van Gent te bezoeken. U keert ongetwijfeld geïnspireerd terug…

Een fijne dag nog,

Alain

“The most important thing in life is knowing the most important things in life.”

(David F. Jakielo)

2 gedachten over “18 september 2013: De gehandicaptenkaart…

  1. reactie in ’t algemeen: in de sociale sector heeft het woord: Persoon met beperking al lang zijn intrede gedaan.
    Niks mis mee denk ik. Moet iedereen weten of iemand sociale of een fysieke of een mentale beperking heeft. Denk van niet. Dus, menen met een beperking is minder definiëerbaar voor de buitenwereld. Als ze op de diensten die belangrijk zijn details weten is dat voor mij voldoende. Anderen moeten niet weten wat ik heb. Als ze dat willen weten moeten ze het maar durven vragen. Als je mij ziet zie ik er ad buitenkant meestal heel goed uit. Maar voel je de binnenkant, = de misselijkheid,de lastige maag en darmen, de vermoeidheid dan ken je mijn beperkingen. Wat ze wel moeten doen is de mensen die vals beweren een beperking te hebben en op deze basis inkomen en/of parkeerkaart hebben er tussenuit zwieren. Als inspecteurs hun ogen open doen en goed observeren dan zullen ze er stilaan achter komen dat iemand, die bananendozen vol zware boodschappen uit hun auto halen mogelijk valsspelers zijn…. Nu worden heel dikwijls mensen met een beperking door hun medemensen beschouwd als bedriegers, dat ze niet willen werken en dat het profiteurs zijn. Ik heb het er heel moeilijk mee als ik mensen zie, die ik +- ken en een uitkering hebben voor mens met een beperking en parkeerkaart hun autootje zie leeghalen, bijna elke WE want ze zijn met spullen naar de rommelmarkt gaan verkopen . Deze ‘vrouw’-weduwe had de kaart al een hele tijd gewoon blijven verder gebruiken. Na een tijdje maakte ze me wijs dat de kaart op haar naam gezet was, ze had zelfs geen nieuwe aanvraag moeten doen. (??? ) Ik stond bij haar aan jaar wagen. Ik pakte de kaart en wat stond daar op > just > de naam van haar echtgenoot?????? Heb me toen degelijk kwaad gemaakt dat buren kwamen kijken en zich in de discutie mengden. Op het laatste stond ik in mij app voor het raam te kijken naar de discutie van 6 mensen tegen die vrouw met het schaamrood op de wangen.

  2. Juist ! Het geleuter over die benaming steeds…
    Wie ligt er wakker van?
    De connotatie zit in het hoofd.
    En in de benaming zitten geen problemen.
    Neutraliseren van de handicap. Ik vind dat heel schoon, ja !
    Beste groet,
    Ellen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.