13 februari 2013: Vriendschap…

In een periode waarin illustere wielergoden om de haverklap aan de galg worden gepraat door wat wellicht vroegere ‘vrienden’ zijn geweest. Waarbij door diezelfde ‘vrienden’ de gezworen omerta vrolijk met de voeten wordt getreden in functie van zelfbehoud, zuivering van geweten of plat opportunisme door zij die heiliger zijn dan de paus, is het misschien wel eens een leuk idee om te schrijven over vriendschap …

Dat ‘vriendschap’ een veelbesproken thema is, wordt onderschreven door het aantal zoekresultaten dat wordt aangereikt door Google: 1.310.000 resultaten binnen de 0,14 seconden. Niet mis …

Als objectieve benadering van het woord en zijn inhoud kunnen we misschien starten met een definitie: Vriendschap is een nauwe (over het algemeen niet-seksuele) relatie of verhouding tussen twee of meerdere mensen waarbij het geslacht geen rol speelt. Het belangrijkste waarop een goede vriendschap gebouwd is, is vertrouwen en onvoorwaardelijkheid. Iemand met wie men vriendschap heeft noemt men een “vriend” of “vriendin”.

Bij Telenet reageert men prompt gevat: Vriendschap, jawadde jong, dat is nog iets anders dan King of Kong … 🙂

Hoe vaak heeft u al nagedacht over wie het labeltje ‘echte vriend’, ‘beste vriend’ of kortweg ‘vriend’ verdient, of anders eerder thuishoort in de categorie ‘kennis’, ‘cafévriend’, ‘gelegenheidsvriend’, en dergelijke meer …?

Persoonlijk kan ik ook nog eens getuigen van een aantal personen die onze vermeende vriendschap eerder zagen als een stap in hun carrièreplanning … je kan het uiteindelijk zo gek maken als je zelf wilt …

Ik kan gelukkig ook getuigen van mooie, waardevolle vriendschappen die aan een bepaalde periode in mijn leven warmte en kleur hebben gegeven. Een merendeel daarvan is vandaag uit mijn leven verdwenen of, al dan niet door begrijpelijke omstandigheden, actueel vrijwel onzichtbaar.

But then again, hoe belangrijk is dat vandaag (los van de invloed die een bepaalde vriendschap op je heeft gehad ), in het NU. En is, bijvoorbeeld,een 18 jaar durende vriendschap die er ooit is geweest maar vandaag helaas verdwenen, plots minderwaardig. Nee toch…

Uiteraard raak je verbaasd over de evolutie van een vriendschap onder de invloed van bepaalde omstandigheden: de invloed van jaloezie, roddels en leugens, het gevoel van te moeten kiezen, de veranderende werkomstandigheden, eigen vreugde en geluk, en nog zoveel meer …

Wie herinnert zich nog de woorden van de Nederpop band ‘Doe Maar’:

Als je wint heb je vrienden
Rijen dik echte vrienden
Als je wint nooit meer eenzaam
Zolang je wint

Als je wint……
Als je wint……

Zelf vond ik het best boeiend, maar ook lastig en op andere momenten dan weer verrassend leuk, hoe mijn omgeving (in de meest brede zin van het woord) reageerde op mijn ziekte. De meest gevarieerde reacties, soms hard en onbegrijpelijk, soms ontroerend mooi. Van mensen waarvan je het verwacht, maar nog meer van mensen waarvan je het totaal niet verwacht.

Ik heb daar maanden, zoniet jaren, mee geworsteld. Vandaag kan ik zeggen dat ik daar voor 95 % uit ben: ik ben getrouwd met mijn beste vriendinnetje :-), heb enkele waardevolle vrienden waarvan ik besef dat niets evident is, en daarnaast is er een groot aantal mensen waarbij het aangenaam vertoeven is. Wat kan een mens meer wensen!

Vriendschap is iets moois, je geeft en je krijgt. En is een echte vriend(in) niet diegene die er nog staat als al de rest verdwenen is …? En hoe ver is echte vriendschap nog verwijderd van liefde …?

Een mooi gedicht van alweer mijn favoriete dichter, ter afsluiting…

Fijne dag nog,

Alain

Voor mekaar

Vroeger hield ik alleen van je ogen.
Nu ook van de kraaiepootjes ernaast.
Zoals er in een oud woord als meedogen
meer gaat dan in een nieuw. Vroeger was er alleen haast

om te hebben wat je had, elke keer weer.
Vroeger was er alleen maar nu. Nu is er ook toen.
Er is meer om van te houden.
Er zijn meer manieren om dat te doen.

Zelfs niets doen is er daar één van.
Gewoon bij mekaar zitten met een boek.
Of niet bij mekaar, in ’t cafè om de hoek.

Of mekaar een paar dagen niet zien
en mekaar missen. Maar altijd mekaar,
nu toch al bijna zeven jaar.

(Herman de Coninck)

Rondvraag Deel 1…

Terzijde